آنچه باید از روانشناسی بدانیم

وقتی فرزندتان می ترسد، می توانید با انجام این کارها کمک کنید:

• با گفتن «اشکال ندارد، شما در امان هستید، من اینجا هستم»، به نوزاد، کودک نوپا یا کودک بسیار خردسال خود دلداری دهید. بگذارید فرزندتان بداند که برای محافظت از او آنجا هستید. در آغوش گرفتن و کلمات آرامش بخش به کودک کمک کنید تا احساس امنیت کند.برای مشاوره د رمورد درمان بیش فعالی کودکان اینجا کلیک کنید
• همانطور که کودک شما رشد می کند، صحبت کنید و گوش دهید. آرام و آرامش بخش باشید. به کودک خود کمک کنید تا احساسات را در قالب کلمات بیان کند. به بچه ها کمک کنید چیزهای جدید را امتحان کنند.
• در حالی که کودک خود را در آغوش می گیرید به کودک خود کمک کنید تا به فرد جدیدی عادت کند و اجازه دهید کودک شما احساس امنیت کند. به زودی، فرد جدید دیگر غریبه به نظر نمی رسد.
• در ابتدا اجازه دهید کودک نوپایتان برای مدت کوتاهی از شما دور باشد. وقتی نیاز به جدایی از فرزندتان دارید، بگویید که برمی گردی، یک بغل و لبخند بزن و برو. بگذارید فرزندتان یاد بگیرد که شما همیشه برمی گردید.
• برای کودک خردسالی که از تاریکی می ترسد، یک برنامه خواب آرام بخش داشته باشید. برای فرزندتان بخوانید یا آواز بخوانید. بگذارید احساس امنیت و عشق کنند.
• به کودک خود کمک کنید به آرامی با ترس ها روبرو شود. برای مثال، هیولاهای زیر تخت را با هم بررسی کنید. با حضور شما برای حمایت، اجازه دهید فرزندتان ببیند که چیزی برای ترسیدن وجود ندارد. به فرزندتان کمک کنید تا احساس شجاعت کند.
• تصاویر، فیلم‌ها یا نمایش‌های ترسناک را که کودکان می‌بینند محدود کنید. اینها می توانند باعث ترس شوند.
• به کودکان و نوجوانان کمک کنید تا برای چالش‌هایی مانند آزمون‌ها یا گزارش‌های کلاس آماده شوند. بگذارید بدانند که به آنها اعتقاد دارید.

آیا ترس ها و نگرانی های فرزندم طبیعی است یا ما به کمک بیشتری نیاز داریم؟

اکثر بچه ها با حمایت ملایم والدین خود با ترس ها و نگرانی های عادی کنار می آیند. همانطور که رشد می کنند، بر ترس هایی که در سنین پایین تر داشتند غلبه می کنند.

برخی از بچه ها شرایط سخت تری دارند و برای رفع ترس ها به کمک بیشتری نیاز دارند. اگر ترس یا نگرانی شدید باشد یا کودک را از انجام کارهای عادی باز دارد، ممکن است نشانه ای از یک اختلال اضطرابی باشد .

اگر ترس فرزندتان وجود دارد، با پزشک خود صحبت کنید:

• افراطی به نظر می رسد یا از سن طبیعی گذشته است
• باعث شود کودک شما بسیار ناراحت شود یا عصبانی شود
• فرزندتان را از انجام کارهایی مانند رفتن به مدرسه، تنها خوابیدن یا دوری از شما دور نگه دارید
• باعث علائم فیزیکی (مانند معده درد، سردرد یا ضربان قلب) شود یا کودک شما احساس تنگی نفس، سرگیجه یا بیماری کند.

وقتی فرزندتان می ترسد، می توانید با انجام این کارها کمک کنید:

• با گفتن «اشکال ندارد، شما در امان هستید، من اینجا هستم»، به نوزاد، کودک نوپا یا کودک بسیار خردسال خود دلداری دهید. بگذارید فرزندتان بداند که برای محافظت از او آنجا هستید. در آغوش گرفتن و کلمات آرامش بخش به کودک کمک کنید تا احساس امنیت کند.برای مشاوره د رمورد درمان بیش فعالی کودکان اینجا کلیک کنید
• همانطور که کودک شما رشد می کند، صحبت کنید و گوش دهید. آرام و آرامش بخش باشید. به کودک خود کمک کنید تا احساسات را در قالب کلمات بیان کند. به بچه ها کمک کنید چیزهای جدید را امتحان کنند.
• در حالی که کودک خود را در آغوش می گیرید به کودک خود کمک کنید تا به فرد جدیدی عادت کند و اجازه دهید کودک شما احساس امنیت کند. به زودی، فرد جدید دیگر غریبه به نظر نمی رسد.
• در ابتدا اجازه دهید کودک نوپایتان برای مدت کوتاهی از شما دور باشد. وقتی نیاز به جدایی از فرزندتان دارید، بگویید که برمی گردی، یک بغل و لبخند بزن و برو. بگذارید فرزندتان یاد بگیرد که شما همیشه برمی گردید.
• برای کودک خردسالی که از تاریکی می ترسد، یک برنامه خواب آرام بخش داشته باشید. برای فرزندتان بخوانید یا آواز بخوانید. بگذارید احساس امنیت و عشق کنند.
• به کودک خود کمک کنید به آرامی با ترس ها روبرو شود. برای مثال، هیولاهای زیر تخت را با هم بررسی کنید. با حضور شما برای حمایت، اجازه دهید فرزندتان ببیند که چیزی برای ترسیدن وجود ندارد. به فرزندتان کمک کنید تا احساس شجاعت کند.
• تصاویر، فیلم‌ها یا نمایش‌های ترسناک را که کودکان می‌بینند محدود کنید. اینها می توانند باعث ترس شوند.
• به کودکان و نوجوانان کمک کنید تا برای چالش‌هایی مانند آزمون‌ها یا گزارش‌های کلاس آماده شوند. بگذارید بدانند که به آنها اعتقاد دارید.

آیا ترس ها و نگرانی های فرزندم طبیعی است یا ما به کمک بیشتری نیاز داریم؟

اکثر بچه ها با حمایت ملایم والدین خود با ترس ها و نگرانی های عادی کنار می آیند. همانطور که رشد می کنند، بر ترس هایی که در سنین پایین تر داشتند غلبه می کنند.

برخی از بچه ها شرایط سخت تری دارند و برای رفع ترس ها به کمک بیشتری نیاز دارند. اگر ترس یا نگرانی شدید باشد یا کودک را از انجام کارهای عادی باز دارد، ممکن است نشانه ای از یک اختلال اضطرابی باشد .

اگر ترس فرزندتان وجود دارد، با پزشک خود صحبت کنید:

• افراطی به نظر می رسد یا از سن طبیعی گذشته است
• باعث شود کودک شما بسیار ناراحت شود یا عصبانی شود
• فرزندتان را از انجام کارهایی مانند رفتن به مدرسه، تنها خوابیدن یا دوری از شما دور نگه دارید
• باعث علائم فیزیکی (مانند معده درد، سردرد یا ضربان قلب) شود یا کودک شما احساس تنگی نفس، سرگیجه یا بیماری کند.